Skocz do zawartości

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie     

  1. Wczoraj
  2. Golas

    Kerbal Space Program

    A myślisz, że czemu mnie nie ma tak długo? To plus praca i ehh...
  3. Zapraszam do obsadzania slotów:

    Misja jest częściowo wzorowana na misji autora @Cender. Jest ona po części podsumowaniem dwóch ostatnich szkoleń z taktyki zielonej.

  4. Zus

    co 24 Hitting the road

    do
    11 Października, 2002r. konflikt na Czarnarusi powoli zaczyna nabierać rozpędu. Regularna Armia Czarnorusi nie daje rady z likwidowaniem licznych oddziałów partyzanckich z Czerwonej Gwiazdy. Państwa NATO na czele ze Stanami Zjednoczonymi postanowiły wesprzeć nowo powstałe państewko w krwawym mankamencie. Do kontyngentu NATO należy również nasz batalion, który został wysłany głównie w celu weryfikacji efektów ostatniego dwuletniego szkolenia. Min. 18 osób. Czytaj więcej ({slot.opis}) - ({slot.wpisany}) Wypisz Zapisz się `; let dane; let errormessage; try { dane = JSON.parse(''); errormessage = ''; } catch (err) { console.log(err); dane = { log: [], uzytkownik: {wpisany: null} }; } const zapisyApp = new Vue({ el: '#zapisy-app', delimiters: ['({', '})'], template: templateApp, data: { message: '', dane: dane, wpisany: {}, errormessage: errormessage, showlog: false, pokazPrzyciski: false, max_fetches: 12, sleeping: false, firstLoading: true, }, computed: { max_sloty: function () { let ilosc = 0; for (let grupa in this.dane.grupy) { for (let slot in this.dane.grupy[grupa].sloty) { ilosc++; } } return ilosc }, otwarte_sloty: function () { let ilosc = 0; for (let grupa in this.dane.grupy) { for (let slot in this.dane.grupy[grupa].sloty) { if (this.dane.grupy[grupa].sloty[slot].wpisany === '') { ilosc++; } } } return ilosc }, otwarte_opcjonalne: function () { let ilosc = 0; for (let grupa in this.dane.grupy) { for (let slot in this.dane.grupy[grupa].sloty) { if (this.dane.grupy[grupa].sloty[slot].wpisany === '' && this.dane.grupy[grupa].sloty[slot].opcja) { ilosc++; } } } return ilosc }, zajete_sloty: function () { let ilosc = 0; for (let grupa in this.dane.grupy) { for (let slot in this.dane.grupy[grupa].sloty) { if (this.dane.grupy[grupa].sloty[slot].wpisany !== '') { ilosc++; } } } return ilosc } }, created: function () { if (getCookieACC('ips4_delit').length > 0) { setInterval(() => { if (this.max_fetches > 0) { this.xhr(); this.max_fetches = this.max_fetches - 1; } else { this.sleeping = true; this.pokazPrzyciski = false; } }, 10000); this.xhr(); } else { this.xhr(); this.pokazPrzyciski = false; } }, watch: { wpisany: function () { this.xhr(); }, }, methods: { xhr: function (u_id, typ) { u_id = u_id || ''; typ = typ || ''; let url_base = 'https://stats.armacoop.pl/zapisy/1945/'; let url = url_base + '?json=1'; let http_type = 'GET'; if (typ === 'wypisz') { url = url_base + 'wypisz/' + u_id; http_type = 'DELETE'; } else if (typ === 'zapisz') { url = url_base + 'zapisz/' + u_id; http_type = 'POST'; this.pokazPrzyciski = false; } else if (typ === 'dopisz') { url = url_base + 'dopisz/' + u_id; http_type = 'POST'; this.pokazPrzyciski = false; } $.ajax({ url: url, method: http_type, ifModified: true, headers: {'X-IPBS': getCookieACC('ips4_delit')}, xhrFields: { withCredentials: true }, error: (ret) => { if ([406, 409].includes(ret.status)) { this.errormessage = ret.responseJSON.errormessage; this.data = {} } else { this.errormessage = "Połączenie z bazą slotów nie bangla. Jeśli widzisz ten komunikat notorycznie zgłoś do Domana."; this.data = {} } }, }) .done((data, status) => { if (status === 'success') { if (typ === '') { this.dane = data; } else { this.wpisany = data; } this.errormessage = ''; } this.pokazPrzyciski = true; this.firstLoading = false; }); }, togglelog: function () { this.showlog = !this.showlog; }, notsleeping: function () { this.sleeping = false; this.max_fetches = 12; this.xhr(); this.pokazPrzyciski = true; } } }); function getCookieACC(cname) { let name = cname + "="; let decodedCookie = decodeURIComponent(document.cookie); let ca = decodedCookie.split(';'); for (let i = 0; i < ca.length; i++) { let c = ca; while (c.charAt(0) === ' ') { c = c.substring(1); } if (c.indexOf(name) === 0) { return c.substring(name.length, c.length); } } return ""; }
  5. Tantal

    Squad (& Post Scriptum)

    Post Scriptum za 15,99 $ przez najbliższe 3 godziny. https://www.chrono.gg/
  6. KrzysztofK

    KrzysztofK

  7. Ostatni tydzień
  8. Tak. 3000 galonów. Takie szczęśliwe bo jak usiadłem w CASE III na lotniskowcu to raptem 1800 zostało
  9. No ładnie, trenuj to tankowanie . A udało się w końcu zatankować?
  10. W takich pięknych okolicznościach dane dziś było walczyć, tankować i lądować na lotniskowcu A tutaj mój znudzony 7 próbami podpięcia do tankowca RIO
  11. Lix

    Powitalnia dla nowych graczy

    Witaj w naszym niemałym gronie 🤓
  12. Prajs

    Powitalnia dla nowych graczy

    Witam wszystkich, dopiero zaczynam przygodę z Armą więc z góry sory jeśli zrobię coś głupiego pozdrawiam wszystkich i mam nadzieję że dobrze będzie wam się ze mną grało
  13. Fistach

    Szkolenie Podstawowe

    Szkolenie Podstawowe
  14. Marine Infantry Battalion, 1942-1945r. Struktury przedstawione poniżej oparte są na oficjalnych T/O&E z lat 1942-1944. Należy pamiętać że z powodu niedoborów kadrowych, strat czy ogólnego chaosu nie miały one stuprocentowego przełożenia na rzeczywistą organizację aktywnych w tym czasie jednostek zarówno pod względem stanu osobowego jak i sprzętu. Więcej o tym w dziale "Wyposażenie". Żołnierze E/28, 5th MarDiv umieszczają flagę na górze Suribachi, 23. Lutego 1945r. Iwo Jima Od lewej: Ira Hayes, Harold Schultz, Michael Strank(†), Franklin Sousley(†), Rene Gagnon, Harlon Block(†) Ci oznaczeni jako (†) zginęli w trakcie walk na Iwo Jimie. (fot. Joe Rosenthal, Assiociated Press, kol. Mads Madsen) 1. Wprowadzenie 10 Listopada 1775r. Kongres Kontynentalny zadecydował o utworzeniu amerykańskiej piechoty morskiej. Pierwotnie miała ona służyć do ochrony okrętów handlowych oraz wojskowych (zarówno przez odpieranie oraz udział w abordażach jak i zapobieganie buntom na pokładzie). Nowopowstała jednostka wzięła udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych jak i w praktycznie każdym późniejszym konflikcie. W związku z powiększeniem floty w roku 1798 Kongres zadecydował o utworzeniu Korpusu Piechoty Morskiej (w praktyce rzeczywisty rozmiar formacji pozostał ten sam, utrzymując się na poziomie dwóch batalionów). Ciekawostka: w trakcie wojny secesyjnej Korpus Piechoty Morskiej nie odegrał bardziej znaczącej roli. Przez większość wojny brał udział w blokadzie morskiej portów Konfederacji a w 1862r. Marines bezkrwawo zdobyli Nowy Orlean. Aż do wybuchu I Wojny Światowej do głównych zadań piechota morska była używana głównie jako ochrona okrętów oraz siła stabilizacyjna w amerykańskiej strefie wpływów służąc m.in. do tłumienia buntów czy zaznaczania obecności militarnej. Wszystko zmieniło się gdy w Kwietniu 1917r. Stany Zjednoczone przystąpiły do I Wojny Światowej po stronie Ententy. Do Europy wysłano Amerykański Korpus Ekspedycyjny pod dowództwem gen. Johna Pershinga, w tym - jako część 2nd Infantry Division - 4th Marine Expeditionary Brigade która do 1918r. liczyła ok. 9.000 żołnierzy. Jednocześnie od czasu przystąpienia Stanów Zjednoczonych do wojny sam Korpus do rozrósł się z ok. 13.500 os. na dzień 6. kwietnia 1917r. do ok. 70.000 os. w dniu zakończenia wojny. W trakcie walk na froncie zachodnim Marines wzięli udział m.in. w Bitwie o Las Belleau gdzie w krwawym starciu udało im się całkowicie wyprzeć Niemców z zajmowanych pozycji i zmusić ich do wycofania. Działania na froncie zachodnim ukształtowały ostatecznie wizerunek żołnierzy Korpusu Piechoty Morskiej jako ekspedycyjnych wojsk uderzeniowych. Ciekawostka: po Bitwie o Las Belleau amerykańska prasa opublikowała artykuł, w którym przedstawiono informację o tym, jakoby Niemcy mieli odnosić się do Marines jako Teufel Hunden. Pomimo tego, że nigdy nie odnaleziono dowodów na prawdziwość tej pogłoski oraz że prawidłowa nazwa brzmi Teufelshunde określenie Devil Dogs przyjęło się i używane jest do dzisiaj. Po zakończeniu "Wielkiej Wojny" Korpus Piechoty Morskiej uległ znacznemu zmniejszeniu: w dniu wybuchu II Wojny Światowej liczył ok. 18.000 osób wliczając w to funkcje administracyjne - liczebność porównywalna w tamtym czasie do nowojorskiej policji. W związku z prowadzonym od Grudnia 1919r. tzw. "War Plan Orange" będącym serią analiz strategicznych na wypadek hipotetycznej wojny z Cesarstwem Wielkiej Japonii szczególny nacisk kładziono to przygotowanie Marines do roli siły zdolnej przeprowadzać desanty morskie przy współpracy z lotnictwem i marynarką. Żołnierze 2/7th Marines, 1st Marine Division pokazują przejęte japońskie flagi, 14-15. Stycznia 1944r. Cape Gloucester Widoczni na zdjęciu Marines spędzili ostatnie 23 dni na linii walk. (fot. USMC 71602, kol. Doug Banks) 7. Grudnia 1941r. Imperium Japonii dokonało ataku na amerykańską bazę morską i lotniczą w Pearl Harbor wypowiadając wojnę Stanom Zjednoczonym. Jednocześnie wkroczyło do Tajlandii oraz zaatakowało brytyjskie kolonie: Hong Kong, Singapur i Malezję. Oprócz tego zaatakowało Guam, Filipiny i Wake Island. W Styczniu 1942r. japońskie wojska wkroczyły do Birmy, Holenderskich Indii Wschodnich (Indonezja, Borneo, Timor) oraz przejęły Nową Gineę i Wyspy Salomona. (dokończyć) 2. Struktura Marine Division 1942-1945r. Marine Divisions podlegały bezpośrednio pod Fleet Marine Force, Pacific (między 1941-1944 nazwa zmieniła się kilkanaście razy, dla uproszczenia używam obowiązującej od marca 1944r. do dziś). Co prawda w teatrze działań na Pacyfiku rozmiar i skład komponentów naziemnych dobierany był każdorazowo do operacji, jednak zwykle budowano je w oparciu o Marine Division (po Peleilu zwiększono to do dwóch dywizji) do których dołączano inne elementy. Struktura Marine Division (a co za tym idzie również Marine Infantry Battalion) ewoluowała w czasie wojny na skutek wyniesionych doświadczeń. Oficjalne wyposażenie oraz struktury jednostek były zebrane w T/O&E (Table of Organization and Equipment). Poszczególne wersje oznaczone były literami, np. D do których dodawano liczbę oznaczającą rezprezentowane przez nie rodzaje struktur: -100 dla dywizji, -10 dla pułku, -3 dla kompanii wsparcia itd. Zbiór wszystkich tabel dla danej wersji jest nazywany serią. W czasie trwania kampanii na Pacyfiku USMC korzystało w sumie z czterech różnych serii T/O&E: D-Series (zatwierdzona 1. Lipca 1942r.) - Corregidor, Wyspy Salomona (Guadalcanal, Wyspy Russella, Nowa Georgia) E-Series (zatwierdzona 15. Kwietnia 1943r.) - Bougainville, Nowa Brytania (Przylądek Gloucester), Roi-Namur, Tarawa F-Series (zatwierdzona 27. Marca 1944r.) - Saipan, Tinian, Guam, Peleliu, Iwo Jima G-Series (zatwierdzona 4. Września 1945r*.) - Okinawa * Amerykańskie siły wylądowały na Okinawie 1. Kwietnie 1945r. - prawie pół roku przed zatwierdzeniem dokumentu. Pomimo tego, że oficjalnie obowiązywało jeszcze T/O&E F-100 większość 1st- 2nd- oraz 6th MarDiv została przeorganizowana do nowego modelu. Główne zmiany w organizacji między D- a E-Series (batalion i poniżej): zwiększenie stanu osobowego Batallion Headquarters usunięcie AA/AT Platoon z Weapons Company powiększenie Weapons Platoon w Rifle Company zastąpienie M1903 Springfield przez M1 Garand Główne zmiany w organizacji między E- a F-Series (batalion i poniżej): usunięcie Battalion Weapons Company Podpięcie 81mm Mortar Platoon pod Headquarters Company Rozdzielenie Rifle Company Weapons Platoon na Machinegun Platoon oraz 60mm Mortar Section Rozdzielenie Rifle Squad na trzy Fire Teams Główne zmiany w organizacji między F- a G-Series (batalion i poniżej): dodanie Assault Platoon do Battalion Headquarters Company dodanie po jednym Machine Gun Squad do każdej Machine Gun Section Żołnierze 1st Marine Division czekają na posiłek nieopodal kantyny, Sierpień 1942r. Guadalcanal Warto zwrócić uwagę na M1928 z 50-nabojowym magazynkiem bębnowym. (fot. USMC 50004, kol. William Cramer) 1st Marine Division "The Old Breed" (od 01.02.1941r.) - Guadalcanal, Nowa Brytania, Wschodnia Nowa Gwinea, Peleliu, Okinawa Struktura: 1st MarDiv HQ Batalion 1st, 5th, 7th Marines (Infantry Regiments) 11th Marines (Artillery Regiment) + reszta wg. odpowiedniej dla okresu struktury (patrz nizej) 2nd Marine Division "The Silent Second" (od 01.02.1941r.) - Guadalcanal, Tarawa, Saipan, Tinian, Okinawa (rezerwa) Struktura: 2nd MarDiv HQ Batalion 2nd, 6th, 8th Marines (Infantry Regiments) 10th Marines (Artillery Regiment) + reszta wg. odpowiedniej dla okresu struktury (patrz nizej) 3rd Marine Division "The Fighting Third" (od 16.09.1942r.) - Bougainville, Guam, Iwo Jima Struktura: 3rd MarDiv HQ Batalion 3rd, 9th, 21st Marines (Infantry Regiments) 12th Marines (Artillery Regiment) + reszta wg. odpowiedniej dla okresu struktury (patrz nizej) 4th Marine Division "The Fighting Fourth" (od 16.08.1943r.) - Roi-Namur, Saipan, Tinian, Iwo Jima Struktura: 4th MarDiv HQ Batalion 23rd, 24th, 25th Marines (Infantry Regiments) 14th Marines (Artillery Regiment) + reszta wg. odpowiedniej dla okresu struktury (patrz nizej) 5th Marine Division "The Spearhead" (od 21.01.1944r.) - Iwo Jima Struktura: 5th MarDiv HQ Batalion 26st, 27th, 28th Marines (Infantry Regiments) 15th Marines (Artillery Regiment) + reszta wg. odpowiedniej dla okresu struktury (patrz nizej) 6th Marine Division "The Striking Sixth" (od 07.09.1944r.) - Okinawa Struktura: 6th MarDiv HQ Batalion 4th, 22nd, 29th Marines (Infantry Regiments) 11th Marines (Artillery Regiment) + reszta wg. odpowiedniej dla okresu struktury (patrz nizej) D-Series Marine Division (do 15.04.1943) E-Series Marine Division (od 15.04.1943) F-Series Marine Division (od 05.05.1944) 3. Marines a doktryna działań morsko-desantowych Głównym zadaniem realizowanym podczas II WŚ przez Korpus Piechoty Morskiej było przeprowadzanie desantów morskich. Według pierwotnych założeń walką w głębi lądu miała zająć się Armia, jednak specyfika teatru dzialań (oddalone od siebie o setki kilometrów małe wyspy) wymusiła zrewidowanie takiego podejścia i niejednokrotnie Marines musieli działać bez wsparcia innych wojsk lądowych. Co ciekawe: w PTO (Pacific Theatre of Operations) działało w sumie 18 dywizji US Army które przeprowadziły 26 większych (rozmiar min. pułku) operacji desantowych i tylko 6 dywizji US Marine Corps (15 operacji desantowych). Jak łatwo zauważyć współczynnik przeprowadzonych desantów morskich przypadających średnio na dywizję jest znacznie większy w przypadku USMC (2.5 vs 1.4). Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny na Pacyfiku z bagażem doświadczeń wyniesionych z wojny amerykańsko-hiszpańskiej oraz analizy desantu sił ententy pod Gallipoli. Podczas narodzin nowoczesnej doktryny działań morsko-desantowych kluczowe były dwie publikacje: "Advanced Base Operations in Micronesia" z 1921r. autorstwa mjr. Earl Hancocka Ellisa opisująca spodziewany przebieg hipotetycznego konfliktu z Cesarstwem Japonii oraz stworzony w 1934r. a następnie rozwijany przez prawie dekadę "Tentative Landing Operations Manual" (przyjęty z poprawkami przez US Navy w 1938r. jako "Fleet Training Publication 167" oraz przez US Army w 1941r. pod nazwą "Field Manual 31-5"; USMC zaadaptowało go praktycznie od początku i stał się on podstawą praktycznie wszystkich manewrów przeprowadzanych przez Korpus w latach '30). Podręcznik wyróżniał sześć głównych elementów desantu morskiego: dowodzenie - konieczność podzielenia odpowiedzialności między komponenty marynarki oraz piechoty morskiej, zapewnienie łączności radiowej przy użyciu radiostacji odpornych na warunki morskie oraz wykorzystanie innych dostępnych form komunikacji. wsparcie ogniowe ze strony marynarki wojennej - zapewnienie możliwości prowadzenia precyzyjnego, korygowanego ostrzału uzyskiwane przez dołączanie obserwatorów do sił desantu, koordynacja ognia z lotnictwem celem uniknięcia sojuszniczego ostrzału. wsparcie ogniowe ze strony lotnictwa - analogicznie do powyższego. przemieszczenie się ze statków na brzeg - wykorzystanie transportowych pojazdów amfibijnych celem możliwie najsprawniejszego przerzucenia piechoty na brzeg. zabezpieczenie przyczółku - zajęcie i utrzymanie fragmentu linii brzegowej i sąsiadującego z nią terenu. zaplecze logistyczne - zapewnienie stałego przepływu zaplecza logistycznego: pojazdów, wyposażenia oraz amunicji dla walczących sił, powołanie funkcji Beachmastera - oficera odpowiedzialnego za kierowanie wyładunkiem sprzętu oraz siły żywej z pojazdów oraz dowodzonego przez niego Shore Party - elementu logistycznego odpowiedzialnego m.in. za udrażnianie ruchu na plaży, zarządzanie ewakuacją rannych oraz kierowanie ruchem docierającego na plażę sprzętu. Pierwsza fala żołnierzy 2nd Battalion, 27th Marine Regiment zbliża się do plaży Red-1, 19. Lutego 1945r. Iwo Jima Po lewej stronie w tle widać pancernik USS Texas oraz górę Suribachi. (fot. -autor nieznany-, kol. Marina Amaral) Pierwotnie przyjmowano zasadę, że dowództwo nad całą operacją sprawuje US Navy, co nienajgorzej sprawdziło się przy początkowych, niezakłóconych obecnością przeciwnika desantach. Lądowanie na Betio (Atol Tarawa, Wyspy Gilberta) 20. Listopada 1943r. okazało się zimnym prysznicem dla dowództwa Fleet Marine Force. Japończycy pokryli wyspę siecią fortyfikacji i stawiali zacięty opór desantującym się siłom amerykańskim. Po 76 godzinach walki 2nd Marine Division zajęła atol o wielkości 15 km2 odniosząc przy tym straty ok. 1.600 os. (z czego większość przy samym lądowaniu). Przeprowadzone dochodzenie wskazało główne przyczyny odniesionych strat: słabe rozpoznanie linii brzegowej które nie wykryło rozrośniętej rafy koralowej, chaos komunikacyjny spowodowany problemami z łącznością oraz tym, że dowództwo miało trudności z zarządzaniem operacją z pokładu kilku różnych okrętów jak również nieefektywne wsparcie ze strony lotnictwa i marynarki. Wymusiło to zmianę podejścia do dowodzenia operacjami morsko-desantowymi: w dużym uproszczeniu marynarka sprawowała kontrolę nad piechotą do czasu aż ta nie znalazła się na plaży - od tamtego momentu dowództwo przejmował komponent lądowy. Wprowadzono również nowe radia oraz dołączono kolejnych obserwatorów koordynujących ostrzał marynarki i lotnictwa. Warto w tym miejscu dodać, że w trakcie całej wojny na Pacyfiku nie przeprowadzono dwóch identycznych desantów - struktura sił oraz dowodzenia, plan przemieszczania się i desantu był każdorazowo dostosowywany do sytuacji a każda kolejna operacja niosła ze sobą kolejne zmiany w systemie prowadzonych działań. Każde lądowanie rozpoczynało się od uzyskania przewagi na morzu. Operacja mogła zaczynać się nawet na kilka miesięcy przed lądowaniem. Jednocześnie przy użyciu łodzi podwodnych oraz lotnictwa prowadzono rozpoznanie (od 1943r. zajmowały się tym również powołane specjalnie w tym celu Underwater Demolition Teams - prekursor dzisiejszych Navy SEALs). Identyfikowano rozmieszczenie sił przeciwnika, umocnienia oraz istotne czynniki topograficzne. W wielu przypadkach posiłkowano się również relacjami byłych mieszkańców wysp a nawet przewodnikami turystycznymi. Na podstawie zebranych informacji nakreślano plan lądowania, plan załadunku oraz plan transportu oraz plan zarządzania logistyką a następnie sporządzano rozkazy dla poszczególnych jednostek. Następnie, na kilka dni lub tygodni przed lądowaniem rozpoczynal się ostrzał i bombardowanie najważniejszych celów przy użyciu artylerii okrętowej i lotnictwa. W celu utrzymania daty i godziny lądowania w tajemnicy oznaczano je w planach literami (godzina jako H-Hour, w przypadku dnia stosowano różne litery, np. D-Day, W-Day, X-Day celem łatwiejszego rozróżnienia między sobą poszczególnych lądowań). Lądowania odbywały się w godzinach porannych, najczęściej między 07:00 a 09:00 rano. Pod osłoną nocy okręty desantowe podpływały z eskortą na odległość ok. 4.5km od brzegu gdzie czekały na H-Hour podczas gdy lotnictwo i artyleria okrętowa ostrzeliwywały przeciwnika. W międzyczasie odbywał się załadunek na pojazdy. Druga fala Marines z 5th MarDiv ląduje na Iwo Jimie podczas jednego z najkrwawszych desantów wojny na Pacyfiku, 19. Lutego 1945r. (fot. Media Drum World, kol. Royston Leonard) Desanty morskie przeprowadzano najczęściej elementem w sile dywizji (w drugiej połowie wojny również dwóch dywizji, naturalnie, po zabezpieczeniu okolicy strefy lądowania często dosyłano dalsze siły). Zadanie zajęcia i utrzymania strefy lądowania spadało najczęściej na dwa pułki piechoty podczas gdy trzeci trzymano w odwodzie. W celu zwiększenia potencjału jednostek tworzono tzw. Regimental Combat Teams (RCTs) dołączając do Marine Infantry Regiment mniejsze jednostki pancerne, inżynieryjne i artylerię. Typowy RCT składał się z: 1x Marine Infantry Regiment 1x Light/Medium Tank Company 1x Engineer Company 1x Pioneer Company 1x 37mm Anti-Tank Battery 1x Medical Collecting Company + dodatki z dywizji, np. Signals Section itd. W skrócie - ze wszystkiego co może łatwo wylądować z piechotą (stąd prawie zawsze - pomijając pojedyczne próby na początku wojny - brak artylerii) i uzupełnić jej możliwości bojowe. Tak skonstruowana siła była dzielona dalej na Battalion Landing Teams (BLTs) składające się najczęściej z: 1x Marine Infantry Battalion 1x Light/Medium Tank Platoon 1x Engineer Platoon 1x 37mm Anti-Tank Platoon Każdy RCT miał przydzieloną plażę oznaczoną kolorem którą dalej dzielono na numerowane sektory dla poszczególnych BLT, na przykład Red-1, Red-2, Green-1, Green-2 itd. Wraz z wybiciem H-Hour pierwsza fala sił ruszała w kierunku brzegu - kilkanaście lub kilkadziesiąt minut za nią kolejna i tak dalej. W zależności od szerokości plaży mogło być od kilku do nawet kilkunastu fal. BLT dzielono zwykle na fale według następującego klucza: Rifle Companies, Engineer Platoon + lekki sprzęt wsparcia: LKMy, moździerze 60mm, miotacze ognia, wyrzutnie ppanc. Battalion Weapon Company (od 1944r. 81mm Mortar Platoon), AT Platoon + cięższy sprzęt wsparcia: CKMy, moździerze 81mm, 37mm działa ppanc. Tank Platoon, Battalion HQ Company, Battalion Medical Group Reszta Tank Company, Pioneer Company, Shore Party Regimental Weapons Company Regimental HQ&S Company Medical Collecting Company + dodatki z dywizji W praktyce rola Marines nie kończyła się po kilku-kilkunastu godzinach krwawej walki o plażę. W większości przypadków desant był jedynie początkiem wypierania przeciwnika z solidnie umocnionych pozycji. Mozolne przebijanie się przez sieć fortyfikacji i walka ze stawiającym zaciekły opór wrogiem mogły trwać nawet kilka miesięcy i niosły ze sobą setki zabitych i tysiące rannych. Ostateczne straty USMC odniesione podczas wojny na Pacyfiku wyniosły ok. 20.000 zabitych i 70.000 rannych. Marines z 2nd Battalion, 27th Marine Regiment zajmują pozycje na plaży Red-1, 19. Lutego 1945r. W lewym górnym rogu widać podstawę góry Suribachi. (fot. -autor nieznany-, kol. -autor nieznany-) 4. Struktura Marine Infantry Battalion D-Series E-Series F-Series G-Series Marine Regiment dostawał unikatowy numer (patrz punkt 2.) w obrębie Korpusu niezależnie od tego, czy był to pułk piechoty, artylerii czy inżynieryjny (używano skróconej nazwy, np. 2nd Marine). Marine Infantry Battalion był numerowany 1.-3. w obrębie pułku. Rifle- oraz Weapons Company przydzielano literę alfabetu, odpowiednio A-D dla 1. batalionu, E-H dla 2. batalionu oraz I-M (pomijano literę J) gdzie Rifle Company dostawały pierwsze trzy litery z kolei a Weapons Company - czwartą (odpowiednio D, H, M). Rifle Platoon oraz Machine Gun Platoon były numerowane 1-3 w obrębie kompanii. W ramach pułku występowała tylko jedna Battalion H&S Company oraz Regimental Weapons Company zatem używano nazw odpowiednio np. 5th Marines, 3rd Battalion H&S Company oraz 9th Marines, Weapons Company. Gdy pisano lub mówiono o konkretnym batalionie używano formatu batalion/pułk (np. 2/4 "Two/Four" oznaczało 2. batalion 4. pułku). W przypadku poszczególnych kompanii pomijano numer batalionu i stosowano format kompania/pułk (np. H/1 "How/One" oznaczało Weapon Company w 1. pułku, B/25 "Baker/Twenty-Five" oznaczało kompanię B 25. pułku). Alfabet Fonetyczny U.S. 1941-1956: 5. Rozpiski (D-Series) Battalion HQ (D-Series) Battalion Medical Section (D-Series) HQ Company (D-Series) Weapons Company (D-Series) Rifle Company (D-Series) Marine Infantry Battalion (D-Series) (E-Series) Battalion HQ (E-Series) Battalion Medical Section (E-Series) HQ Company (E-Series) Weapons Company (E-Series) Rifle Company (E-Series) Marine Infantry Battalion (E-Series) (F-Series) Battalion HQ (F-Series) Battalion Medical Section (F-Series) HQ Company (F-Series) Rifle Company (F-Series) Marine Infantry Battalion (F-Series) 8. Wyposażenie Umundurowanie: Mundury polowe (utilities): P1941 Utility Uniform (dungarees) Dwuczęściowy mundur z szytego w jodełkę bawełnianego twillu (ang. Herringbone Twill - HBT) w szarozielonym kolorze sage green. Materiał bardzo dobrze sprawdzał się w tropikalnych warunkach z racji swojej lekkości i szybkiego wysychania. Koszula posiadała trzy duże zapinane na mosiężne guziki kieszenie (jedna na lewej piersi z dużym czarnym symbolem USMC, dwie z przodu na wysokości bioder. Spodnie miały dwie mniejsze kieszenie z przodu i dwie większe z tyłu. Zestaw uzupełniała czapka polowa z tego samego materiału. Jeden z dłużej używanych w historii amerykańskich sił zbrojnych mundurów - z małymi modyfikacjami (P1944) używano go jeszcze podczas wojny w Korei. (od lewej) Pfc. Gerald Thursby i Pfc. Douglas Lightheart ubrani w dungarees, 14. Września 1944r. Peleliu (fot. -autor nieznany- kol. Historic Military Photo Colourisation) P1942 Reversible Camouflage Utility Uniform Dwuczęściowy mundur o kroju bardzo podobnym do swojego poprzednika, również wykonany z bawełnianego twillu. Interesujący ze względu na zastosowanie dwustronnego kamuflażu - zielonego wzoru do noszenia w dżungli na prawej stronie oraz piaskowego wzoru do noszenia na plaży na drugiej stronie. Układ kieszeni bluzy identyczny jak w P1941, jednak były one o kilka centymetrów płytsze i zapinane na mniejsze, plastikowe guziki przez co noszone w nich przedmioty łatwo było zgubić w walce. Jedna przednia i jedna tylna zapinana kieszeń na każdej ze stron spodni. Kolejnym problemem była technologia wykonania kamuflażu, który z czasem schodził z materiału odsłaniając jaśniejszy materiał. Użyte po raz pierwszy podczas walk na Tarawie. Z uwagi na zastrzeżenia co do jego wykonania nigdy nie wszedł do użytku jako standardowy mundur, ale pojawiał się w ogarniczonych ilościach (pierwotnie wykonano tylko 150.000 sztuk) w trakcie kampanii na Pacyfiku Marines w mundurach P1942, koniec Listopada 1943r. Bougainville (fot. -autor nieznany- kol. Doug Banks) P1944 Reversible Camouflage Utility Uniform Udoskonalona wersja P42 z głębszymi kieszeniami, mosiężnymi guzikami i trwalszym, ciemniejszym kamuflażem. Również produkowana w ogarniczonej ilości. Buty: Shoes, Service, USMC "Boondockers" Skórzane buty za kostkę używane przez całą wojnę. Zwykle noszone razem z opinaczami P1936. Na tyle solidne i wygodne, że praktycznie bez zmian używano ich do lat '50. Hełmy: Używany od 1941 aż do 1985r. (z małymi modyfikacjami) standardowy stalowy hełm na wyposażeniu amerykańskich sił zbrojnych. Na przełomie lat 1942 i 1943 zaczęto produkować do niego pokrowce P42 (tak jak mundur również były wykonane z HBT z dwustronnym kamuflażem) które szybko stały się standardowym elementem wyposażenia. Marines z 1st Marine Division wchodzą na pokład LVT(4) tuż przed lądowaniem na Peleliu, 15. Września 1944r. (fot. Griffin Image, USMC History Division, kol. Benjamin Thomas) Szelki, ładownice i pasy amunicyjne: M1923 Cartridge Belt Standardowy płócienny pas amunicyjny, posiadał 10 zapinanych ładownic mieszczących po jednym 8-nabojowym (łącznie 80szt.) klipsie do M1903 Springfield lub dwóch 5-nabojowych (łącznie 100szt.) klipsach do M1 Garand. M1936 Pistol Belt Płócienny pas amunicyjny, można było do niego doczepić szereg różnych ładownic. Najczęściej wykorzystywany z ładownicami do M1 Carbine (każda mieściła dwa 15-nabojowe magazynki), 3-Pocket Magazine Case (3 przegródki na 20-nabojowe magazynki) lub 5-Pocket Magazine Case (5 przegródek na 20-nabojowe magazynki) do pistoletów maszynowych M1 Thompson lub M3 Grease Gun albo M1912/M1918 Two-Cell Pistol Magazine Pouch (mieszczącej 2 7-nabojowe magazynki do pistoletu Colt M1911). Jeżeli Marine korzystał akurat ze strzelby mógł również podpiąć M1918 Shotgun Ammunition Bag - ładownicę z czterema przegródkami, po 8 naboi każda (łącznie 32 szt.) M1937 BAR Belt Wykonany podobnie jak dwa powyższe. Większość sztuk wzięta z zapasów US Army (pod koniec wojny USMC zamówiło własne). Posiada 6 dwuprzegródkowych ładownic, każda mieszcząca 20-nabojowy magazynek do M1918 BAR (w sumie 240szt.). M1936 Suspenders Płócienne szelki przystosowane do łączenia z pasami M1923, M1936 i M1937. M1 Bandoleer Płócienny bandolier z sześcioma ładownicami mieszczącymi po jednym 8-nabojowym (łącznie 48szt.) klipsie do M1903 Springfield lub dwóch 5-nabojowych (łącznie 60szt.) klipsach do M1 Garand. Marines z 5th Marine Regiment, 1st MarDiv na Okinawie, późny Kwiecień 1945r. (fot. Griffin Image, USMC History Division, kol. Royston Leonard) Plecaki: M1941 Haversack + Knapsack Plecak noszony w połączeniu z chlebakiem. Mieściły w sobie m.in. bieliznę, racje żywnościowe, ponczo, nóż, widelec, łyżkę, buty i przedmioty osobiste. Doczepiano do nich saperkę w pokrowcu, bagnet M7 oraz koc. M1910/M1928/M1941 Musette Bag Torba używana do przenoszenia dodatkowego wyposażenia. Jak sama nazwa wskazuje M1928 to model wprowadzony w 1941r. a M1941 - w 1944r. Uzbrojenie: Karabiny/karabinki: M1903 Springfield Kaliber: .30-06 Springfield Waga (załadowany): 3,94 kg Magazynek: wewnętrzny, 5 nab. Prędkość wylotowa: 850 m/s Szybkostrzelność praktyczna: 10-15 strz./min. Zasięg skuteczny: 910 m M1 Garand Kaliber: .30-06 Springfield Waga (załadowany): 5,3 kg Magazynek: wewnętrzny, 8 nab. Prędkość wylotowa: 853 m/s Szybkostrzelność praktyczna: 40-50 strz./min. Zasięg skuteczny: 457 m M1 Carbine Kaliber: .30 Carbine Waga (załadowany): 3,08 kg Magazynek: pudełkowy, 15 nab. (pod koniec wojny również 30 nab.) Prędkość wylotowa: 607 m/s Szybkostrzelność teoretyczna: 400 strz./min. Zasięg skuteczny: 270 m Pistolety maszynowe: M50 Reising Kaliber: .45 ACP Waga (załadowany): 2,8/3,1 kg Magazynek: pudełkowy, 12 nab./20 nab. Prędkość wylotowa: 280 m/s Szybkostrzelność teoretyczna: 500 strz./min. Zasięg skuteczny: 200 m M1 Thompson Kaliber: .45 ACP Waga (załadowany): 4,7 kg Magazynek: pudełkowy, 20 nab./30 nab. Prędkość wylotowa: 285 m/s Szybkostrzelność teoretyczna: 700 strz./min. Zasięg skuteczny: 200 m M3 Grease Gun Kaliber: .45 ACP Waga (załadowany): 3,7 kg Magazynek: pudełkowy, 30 nab. Prędkość wylotowa: 280 m/s Szybkostrzelność teoretyczna: 450 strz./min. Zasięg skuteczny: 200 m Karabiny maszynowe: M1918 Browning Automatic Rifle Kaliber: .30-06 Springfield Waga (załadowany): 9,5 kg Magazynek: pudełkowy, 20 nab. Prędkość wylotowa: 850 m/s Szybkostrzelność teoretyczna: 550 strz./min. Zasięg skuteczny: 600 m M1917 Browning Kaliber: .30-06 Springfield Waga (karabin właściwy): 14,8 kg Waga (rozstawiony): 47 kg Prędkość wylotowa: 853 m/s Taśma: 250 nab. Szybkostrzelność teoretyczna: 600 strz./min. Zasięg skuteczny: 2800 m M1919A4 Browning Kaliber: .30-06 Springfield Waga (karabin właściwy): 14 kg Waga (rozstawiony): 20,6 kg Prędkość wylotowa: 853 m/s Taśma: 100 nab./250 nab. Szybkostrzelność teoretyczna: 500 strz./min. Zasięg skuteczny: 1400 m Pistolety: M1911A1 Colt Kaliber: .45 ACP Waga (załadowany): 1,36 kg Magazynek: pudełkowy, 7 nab. Prędkość wylotowa: 253 m/s Zasięg skuteczny: 25 m Moździerze: M2 60mm Mortar Kaliber: 60 mm Waga (rozstawiony): 19,07 kg Amunicja: HE, Smoke, Ilum. Prędkość wylotowa: 158 m/s Zasięg skuteczny: 1,8 km M1 81mm Mortar Kaliber: 81 mm Waga (rozstawiony): 62 kg Amunicja: HE, WP Smoke, FS, Ilum. Prędkość wylotowa: 210 m/s Zasięg skuteczny: 3 km 9. Źródła Nie udało mi się zidentyfikować autorów/właścicieli praw autorskich wszystkich użytych w artykule zdjęć. Tam gdzie to możliwe, umieszczałem stosowną informację w podpisie. Jeżeli ktoś posiada informację nt. niepodpisanych zdjęć proszę o zamieszczenie ich w miarę możliwości. Z góry dziękuję. T/O D-100, E-100, F-100 "US Marine Corps Pacific Theatre of Operations 1941-43" Gordon L. Rottman, wyd. Osprey "US Marine Corps Pacific Theatre of Operations 1943-44" Gordon L. Rottman, wyd. Osprey "US Marine Corps Pacific Theatre of Operations 1944-45" Gordon L. Rottman, wyd. Osprey "US Marine Corps Uniforms and Equipment in World War II" Jim Moran, wyd. Frontline Books "US Marine Rifleman 1939-45" Gordon L. Rottman, wyd. Osprey
  15. Houdini

    Najciemniej pod latarnią

    do

    Aaaa moglem sie w sumie spodziewać ale musialem zapytac
  16. Templar

    Najciemniej pod latarnią

    do

    CLS = Combat Live Saver, czyli sanitariusz.
  17. Houdini

    Najciemniej pod latarnią

    do

    Chodzi o misje
  18. Maras

    Najciemniej pod latarnią

    do

    To pytanie do misji? Czy chodziło Ci o CLS?
  19. Houdini

    Najciemniej pod latarnią

    do

    Mam pytanie. Czy dobrze rozumiem dzialanie LCS (launch control system) czyli cos zwiazanego z przeciw lotniczym? Czy altyleryjskie?
  20. Witaj @PrzemekArma! Następnym krokiem jest przygotowanie się do szkolenia podstawowego od strony technicznej : Poradnik poborowego Ci w tym pomoże Poradnik Poborowego Informacje dotyczące serwera oraz komunikacji przez program TEAMSPEAK 3 znajdziesz tutaj: Poradnik Techniczny Zostaw znak po sobie i daj znać innym ze właśnie do nas dołączasz. Mówiąc krótko Przywitaj się! Powitalnia dla nowych graczy Gdy będziesz już przygotowany zapisz się na najbliższe szkolenie podstawowe Najbliższe terminy szkoleń Arma 3 W przypadku braku terminów skontaktuje się z kwatermistrzem lub administratorami (sztabowcami) w tej sprawie. WAŻNE INFORMACJE DOT. PRZYGOTOWANIA DO SZKOLENIA! 1. W dniu szkolenia musisz mieć pewność, że Twoja wersja gry oraz addony są kompatybilne z wersjami znajdującymi się na naszym serwerze. 2. Możesz bez przeszkód testować swoją wersję gry z addonami wchodząc na nasz serwer, jednak pamiętaj, aby nie testować swego przygotowania w trakcie innych szkoleń i misji przed o po godzinie 20:00, kiedy prowadzimy rozgrywki. 3. Jeśli masz problemy wejdź na TS-a lub pisz na forum (uprzednio używając opcji szukaj aby nie dublować podobnych tematów) ew. pisz do mnie PM-a. 4. Jeśli mimo wszystko posiadasz problemy techniczne zapraszam na nasz kanał TeamSpeak-a o nazwie "Techniczny" - wystarczy, że wejdziesz i poczekasz, na pewno ktoś Ci w czymś pomoże - dowolna godzina. Pamiętaj, że Twój nick w grze i na TS musi być zgodny z nickiem z forum.  Pigułka Zasad Dotycząca Prowadzonych Rozgrywek po 20:00 na serwerach ACC: 1. Kanał Alpha jest zamykany o godzinie 20:00, prawo spóźnienia się (10 min) mają Donator, Opiekun, ViP, Weteran, Sztabowiec. 2. Musisz być przygotowany techniczne - nie wchodzisz na kanał Alpha, gdy coś jeszcze ściągasz, coś ci nie działa, nie wpływasz w ten sposób na opóźnienie rozgrywki. 3. Przygotowanie mentalne - bezwzględny zakaz stawienia się na rozgrywce pod wpływem jakichkolwiek środków odurzających, które znacząco wpłyną na twoje zachowanie / poziom rozgrywki. 4. Dyscyplina zapisów - szanuj pierwszeństwo tytułów i MC, w razie wątpliwości pytaj dowódcy misji na PW forum/TS, lub jeżeli takowy się nie zapisał - Opiekuna, Sztabowca. Gdy wiesz, że nie możesz się stawić a byłeś zapisany - WYPISZ SIĘ lub w skrajnej sytuacji poinformuj administrację o tym fakcie. 5. Podczas samej rozgrywki stawiamy duży nacisk na: -dyscyplinę - obowiązuje starszeństwo stopnia jaki zaproponował MM lub w jego braku - dowódca operacji, jego zastępca, kolejni dowódcy i ich kolejni zastępcy -komunikację - dostosuj poziom ACRE i efektów ARMA w taki sposób byś słyszał innych i sam brzmiał zrozumiale -klimat - poza rozgrywkami RO, gdzie obowiązuje 100% klimatu, podczas randomowych obowiązuje jego minimalna wartość (wypowiadanie na temat danych czasów i odnosząc się do obecnych wydarzeń jakie panują na danej misji, przesadne podchodzenie do klimatu również będzie karane) 6. Po zakończonej rozgrywce następuje podsumowanie operacji, jeżeli bierzesz w nim udział, uszanuj hierarchię wypowiedzi jaką wyznacza dowódca operacji oraz wykaż się kulturą, gdy chcesz się wypowiadać lub bronić własnych racji. Do zobaczenia na szkoleniu!
  21. Zapraszam wszystkich na 1 część szkolenia MM:

     

  22. Alienzo

    Militarne itp.

    Jak ważne jest w USArmy pilnowanie swojego buddyteamu!
  23. Zus

    M&B II Bannerlord

    Bueno
  24. Tes

    M&B II Bannerlord

    6 Lat minęło jak jeden dzień Marzec 2020, w 10 rocznicę wydania Warbanda
  25. Doman

    Kerbal Space Program

    https://forum.kerbalspaceprogram.com/index.php?/topic/154922-ckan-the-comprehensive-kerbal-archive-network-v1264-orion/ Aktywnie utrzymywane oprogramowanie do zarządzania modami, dwa kliki i masz wszystko aktualne nawet z listami zmian. Podróże międzygwiezdne i bazy na innych planetach to jest coś!!! Wcześniej było na modzie zarządzanie zasobami (ich odkrywanie, wydobywanie, przewożenie) zobaczymy czy teraz wbudują coś takiego Jak jeszcze dodadzą opóźnienia w kontroli tak aby trzeba było wszystko obliczyć na X czasu przed manewrem też byłoby super (Signal Delay mod). Do tego dodać kOS i można grać godzinami
  26. Templar

    Kerbal Space Program

    Ja muszę ładować cierpliwość do tej gry. Tak z pół roku. 😄 Potem pogram miesiąc, aż dochodzę do momentu kiedy bruteforcem próbuję coś wrzucić na orbitę bo inaczej się nie da. Po czym szlak mnie trafia i odinstalowuję KSP w pizdu. Do tego ten brak auto-updateu modów. I akurat gdy ostatnie dni zbierałem się do powrotu tutaj jebs - robią dwójkę. Poczekam więc i naładuje akumulatory w oczekiwaniu. 😄 PS: I liczę na multi!
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×
×
  • Dodaj nową pozycję...