Ranking

Batalion Strzelców Zmotoryzowanych na BMP/ BTR, 1991-2022r. Struktury przedstawione poniżej oparte są na oficjalnych FM, czy opracowaniach z lat 1991-2008. Należy pamiętać że z powodu niedoborów kadrowych, strat czy ogólnego chaosu nie jesteśmy w stanie zweryfikować rzetelności tychże danych, zwłaszcza w pierwszych latach samoistnienia Federacji Rosyjskiej (tj. wojen czeczeńskich) 1. Wprowadzenie Związek Radziecki już pod koniec II Wojny Światowej postawił na oddziały zmechanizowane o wysokiej mobilności. Doktryna Związku Radzieckiego, powstała za czasów istnienia Paktu Warszawskiego, zwycięstwo na polu bitwy wypracowywała korzystając ze znacznej przewagi broni pancernej, wspomaganej dominującym ogniem artylerii. W związku z charakterem doktryny, w ramach Batalionów Opancerzone Wozy Piechoty pojawiały się nie tylko w kompaniach zmechanizowanych, ale też w zespołach wsparcia ogniowego takich jak: zespoły rozpoznania, zespoły rakiet krótkiego zasięgu, czy innych elementach wsparcia bezpośredniego. Bataliony były formowane jeden po drugim, z czego większość nie była w pełni obsadzona, a jedynie miała zostać uzupełniona w trakcie mobilizacji. Taktyka ta nie miała możliwości sprawdzić się w regularnej walce, próbowano jej używać jednie w pierwszych latach interwencji w Afganistanie, gdzie to okazała się nieskuteczna wobec ataków nieregularnych. Sowiecka piechota zmechanizowana sfotografowana w trakcie ćwiczeń, lata 80. XX wieku Rozpad ZSRR mimo wielu sprowadzonych zmian, nie zmodyfikował w żaden sposób obowiązującej doktryny. Jednostki funkcjonujące w czasie istnienia Rosji Radzieckiej zostały w znacznej mierze zachowane, pomimo zmniejszenia kraju o zaludnione republiki. Stanowiło to dość duży problem, bowiem utrzymywano wiele etatów ofierów wyższych, przy niewielkiej ilości etatów szeregowych, co sztucznie zawyżało potencjał bojowy SZ FR. Taki stan rzeczy utrzymał się do wojny w Gruzji, która to ujawniła liczne błędy popełnione na etapie realizacji przez Rosjan. Jesienią 2008 roku, w związku z przeprowadzonymi przez Anatolija Serdiukowa reformami, na przekór protestom oficerów, zmniejszono ilość szczebli dowodzenia o jeden, jak i rozwiązano część z nieefektywnie funkcjonujących jednostek. Starych oficerów wysłano na państwowe emerytury. Były to pierwsze kroki poczynione w celu przekształcenia armii Rosyjskiej na model zachodni. Rosyjski BMP przekracza tunel Gori w czasie wojny dwunastodniowej, 2008 rok. Doktrynalnie bataliony zmechanizowane Federacji Rosyjskiej, podobnie jak za czasów Związku Radzieckiego mają możliwość wymiennego stosowania pojazdów z rodziny BTR, BWP i MT-LB. Różnorodność dostępnych wozów pozwala uzyskać przewagę w różnych sytuacjach na polu walki, a jednocześnie nie zmienia wyglądu struktury plutonu w żaden sposób. Pojazdami w plutonie dowodzą odpowiednio dowódca plutonu, zastępca plutonu i dowódca trzeciej drużyny. Za wyjątkiem wcześniej wspomnianej drużyny, pozostali SL poruszają się pieszo wraz z desantem. W ramach brygady zmechanizowanej doktrynalnie znajdują się trzy bataliony zmech i jeden batalion pancerny. W ramach Sił Zbrojnych ZSRR istniało około 180 dywizji. Po upadku Sojuza liczba ta wynosiła około 120. Na ten moment z tego stanu pozostały 23 dywizje. 2. Struktury Upadek ZSRR- Wojna Dwunastodniowa (od grudnia 1991. do sierpnia 2008) Reforma Serdiukowa - Krym - Współcześnie (od października 2008. do stycznia 2020) 3. Rozpiski Upadek ZSRR- Po I Wojnie Czeczeńskiej (od grudnia 1991. do lutego 2000) II Wojna Czeczeńska - Wojna Dwunastodniowa (od marca 2000. do sierpnia 2008) Reforma Serdiukowa - Krym - Współcześnie (od października 2008. do stycznia 2020) 4. Barwa Lata 1991- 2000 Lata 2001- 2008 Lata 2009- 2022 5. Broń Karabinki AK-74 - standardowy karabinek wojsk sowieckich, na ten moment znajduje się on w Rosyjskiej rezerwie, w ramach pododdziałów zastąpiony wersją zmodernizowaną AKS-74u - karabinek przeznaczony dla załóg pojazdów i pododdziałów powietrznodesantowych. AK-74M - standardowy karabinek armii rosyjskiej, zmodyfikowana wersja karabinka AK-74. Posiada możliwość złożenia kolby w lewą stronę. AEK-971 - prototypowy karabinek, w 2008 roku zamówiony przez rosyjskie MSW. Mógł być wykorzystywany przez pododdziały zmechanizowane Wojsk Wewnętrznych (istniejących do 2016 roku) AK-12 - nowy model z rodziny AK, mający zastąpić wszelkie poprzednio używane w wojskach RF karabinki. Karabiny Maszynowe RPK - standardowy ręczny karabin maszynowy znajdujący się na wyposażeniu pododdziałów piechoty zmechanizowanej ZSRR i FR. PKM - radziecki Uniwersalny Karabin Maszynowy, użytkowany w armii do dziś. Najczęściej znajduje się on na wyposażeniu pododdziałów wsparcia (jako że pojazdy posiadają własne KMy, nie potrzeba nosić ciężkiego UKM w desancie) PKP "Pieczeneg" - głęboka modernizacja karabinu maszynowego PKM, wprowadzana w ramach modernizacji. Karabiny Wyborowe SWD - standardowy karabin wyborowy Armii Radzieckiej, dziś wypierany przez swoją wersję zmodernizowaną SWDS. Pistolety PM - regulaminowy pistolet armii Radzieckiej w latach 80. Obecnie stanowi rezerwę zaopatrzeniową. GSz18 - nowy pistolet armii Rosyjskiej, mający wyprzeć starsze modele z linii. 6. Źródła i uwagi W ramach współczesnego batalionu zmotoryzowanego rezygnuje się z plutonu ppanc. w przypadku gdy pojazdem używanym przez batalion jest BMP, z racji na jego wyposażenie w ppk Konkurs. FM 100-2-3: The Soviet Army: Troops Organization and Equipment «Тема 3 Организация вооружение и боевые возможности» «ОРГАНИЗАЦИЯ, ВООРУЖЕНИЕ И БОЕВЫЕ ВОЗМОЖНОСТИ МОТОСТРЕЛКОВЫХ ПОДРАЗДЕЛЕНИЙ МАЛОГО МАСШТАБА» (Organizacja, Uzbrojenie i możliwości jednostek zmechanizowanych niskiego szczebla)