Oddział rozpoznania Specnazu/WDW
Okres rosyjskiej interwencji w Afganistanie
18-22 żołnierzy
Okres wojny w Afganistanie uznawany jest za złoty czas specnazu czy innych grup rozpoznawczych, był to pierwszy realny sprawdzian taktyki operacyjnej w polu. W tym czasie do zadań grup rozpoznania czy oddziałów szeroko pojętego przeznaczenia należało prowadzenie rozpoznania ogólnego i uzupełniającego, niszczenie karawan zaopatrzeniowych mudżahedinów, pozyskiwanie jeńców, niszczenie posterunków i obozów bojowników, czy minowanie szlaków komunikacyjnych partyzantów i finalnie niszczenie przez naprowadzenie lotnictwa większych zgrupowań wroga. Grupy radzieckiego rozpoznania liczyły najczęściej od 18 do 22 żołnierzy, dobór sprzętu czy specjalizacji zależał często od sytuacji operacyjnej. Przykładowy skład większej grupy przedstawiono poniżej:
Niezależnie od swojej specjalizacji, każdy z żołnierzy oddziału na swoim wyposażeniu miał:
Arsenał grup bojowych stanowiły¹:
¹W przypadku walk w nocy każdy egzemplarz broni strzleckiej wyposażony był w celownik noktowizyjny.
²Tylko na wyposażeniu dowódcy był Promedol, czyli silny lek przeciwbólowy, odpowiednik armowej morfiny.
do