[19.07.2017] JO 40 M.A.D.

Cender · 13 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Spoiler

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Edytowane 13 Lipca 2017 przez Cender

Krusher · 13 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Spoiler

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Zus · 13 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier -
Pvt. | Automatic Rifleman -
Pvt. | Rifleman (MAAWS) -

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Rizzet · 13 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier -
Pvt. | Automatic Rifleman -
Pvt. | Rifleman (MAAWS) -

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Osti · 13 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier -
Pvt. | Automatic Rifleman -
Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Ameron · 14 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -
Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier -
Pvt. | Automatic Rifleman -
Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Bober · 14 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -
Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier -
Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

**Templar** · 14 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier -
Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

negocki · 14 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Wolvi · 14 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

scar · 14 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

**Alienzo** · 19 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Cpl. | Gunner -
Cpl. | Driver -

**Dagon** · 19 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Osti

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Cpl. | Gunner - Dagon
Cpl. | Driver -

Tox · 19 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Sgt. | Platoon Medic -

____

ECHO-0:
Sgt. | Squad Leader - Tox

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) -

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Cpl. | Gunner - Dagon
Cpl. | Driver -

Edytowane 19 Lipca 2017 przez Tox

Sone · 19 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Sgt. | Platoon Medic -

____

ECHO-0:
Sgt. | Squad Leader - Tox

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Sone

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Cpl. | Gunner - Dagon
Cpl. | Driver -

Krystian · 19 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Sgt. | Platoon Medic -

____

ECHO-0:
Sgt. | Squad Leader - Tox

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Sone

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Cpl. | Gunner - Dagon
Cpl. | Driver -

Toczer · 19 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Sgt. | Platoon Medic -

____

ECHO-0:
Sgt. | Squad Leader - Tox

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Sone

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Pvt. | Grenadier - Krystian
Pvt. | Machinegunner -
Pvt. | Rifleman - Toczer

Cpl. | Gunner - Dagon
Cpl. | Driver -

Edytowane 19 Lipca 2017 przez Toczer

**Fistach** · 19 Lipca 2017

Rok 1988. Pluton rozpoznania USMC na manewrach w Europie Środkowej.

Nieprzerwanie od lat '70 na arenie międzynarodowej obowiązywała doktryna MAD (Mutual Assured Destruction - Gwarancja Wzajemnego Zniszczenia) która polegała na tym, iż obydwie strony w razie ataku nuklearnego przeciwnika (nawet ataku o charakterze saturacyjnym) musiały liczyć się z uderzeniem odwetowym na wrażliwe cele militarne i polityczne własnego państwa. Masowo wytwarzano coraz większe liczby rakiet i głowic nuklearnych, gdyż potrzebny był zapas tej broni w razie zniszczenia sporej części arsenału w uderzeniu wyprzedzającym. Wbrew pozorom, zasada MAD zabezpieczała przed wybuchem konfliktu nuklearnego, gdyż groźba ataku odwetowego niosła za sobą całkowite unicestwienie lub - w optymistycznym wariancie - jedynie katastrofalne skutki dla państwa.

Pomimo podpisania traktatów rozbrojeniowych SALT I i II, Stany Zjednoczone oraz Związek Radziecki wciąż rozwijały strategiczne zdolności uderzeniowe, w tym rakiety balistyczne średniego zasięgu (Pershing II) oraz szybkie pociski manewrujące (Cruise), których powyższe traktaty nie obejmowały. Poprzez rozmieszczone po zachodniej stronie Żelaznej Kurtyny mobilnych wyrzutni tych rakiet doszło do niepożądanej eskalacji napięcia pomiędzy dwoma politycznymi blokami. Klasyczne rakiety balistyczne dużego zasięgu osiągają zamierzone cele w 30-45 minut. Dają zatem relatywnie dużo czasu na ich wykrycie oraz podjęcie działań eskalacyjnych bądź deskalacyjnych. Pershing II oraz Cruise zmniejszyły ten czas do kilkunastu minut.

DANE WYWIADOWCZE [wkrótce]

Misja została poprawiona i znacznie skrócona.

Minimalna liczba osób potrzebnych do rozegrania operacji to 30 osób.

Jeśli na zapisach nie zgłosi się odpowiednia liczba chętnych, zapisy i rozgrywka zostanie odwołana odpowiednio wcześniej.

---- KOPIOWAĆ W DÓŁ ----

Rozpiska slotów:

Ukryj zawartość

HOTEL:
Ltn. | Platoon Commander -
Ltn. | Platoon 2nd Commander [opcja] -
Sgt. | Platoon RATELO [opcja] -

Sgt. | Platoon Medic -

____

ECHO-0:
Sgt. | Squad Leader - Tox

Pvt. | Grenadier - Cender
Pvt. | Machinegunner -Templar

Pvt. | Rifleman - Ameron

Pvt. | Grenadier - negocki

Pvt. | Automatic Rifleman - Bober

Pvt. | Rifleman (MAAWS) - Sone

FOXTROT-2:
Cpl. | 2nd Fireteam Leader - Zus

Pvt. | Grenadier - Krystian
Pvt. | Machinegunner - Fistach
Pvt. | Rifleman - Toczer

Cpl. | Gunner - Dagon
Cpl. | Driver -

Edytowane 19 Lipca 2017 przez Fistach

Zaloguj się

[19.07.2017] JO 40 M.A.D.

Rekomendowane odpowiedzi

Cender

Krusher

Zus

Rizzet

Osti

Ameron

Bober

Templar

negocki

Wolvi

scar

Alienzo

Dagon

Tox

Sone

Krystian

Toczer

Fistach

Ostatnio przeglądający 0 użytkowników

Portal

Kalendarz